راه نــــــــــــاتـــــمــــــــــام

یا نقی،  ای مهربان مظلوم!

از مدینه به سامرایت کشاندند تا آزارت دهند، مزار منورت را ویران کردند تا حرمت را بشکنند، اما من: از هر کس و هر چیز که بیزار و دل آزرده باشم و هر مرام و مسلکی که زندگی کنم، با تمام وجودم دوستتان دارم به شما عشق می ورزم و هرگز به فطرت مادری ام پشت پا نمی زنم!

سرور مظلومم! امام علی النقی!

هر سال اگر در روز شهادتتان لباس مشکی بر تن نمی کردم، امسال یاد غربتت، مظلومیتت، لبخندهای مهربانت و صدای دعایت که با زهر کینه توزان خاموش شد در شب و روز شهادت لباس عزا خواهم پوشید تا همه بدانند که:

تا واپسین لحظه ی زندگیم با محبت تو زندگی خواهم کرد.